از هر چه بگذریم سخن دوست نه ببخشید دشمن خوشتر است . آقای بنزین رو می گم کسی که تا چند ماه پیش رفیق روزهای خوب و بد ما بود اما امروز دیگه سراغ ما رو نمی گیره و تو سخت ترین لحظات ما رو تنها گذاشته .

این روزها هیچ وقت از حرارت بحث و جدل پیرامون ماجرای بنزین کم نمیشه و تب صحبت کردن درباه این دشمن امروز همچنان در بالاترین درجه های شمارش ایستاده و نظاره گر این بازیه که بازندش رو مثل خیلی از طرح های دیگه معلوم کردند . بازندش منم ، تویی... .

            (دیروز اعلام کردند که سهمیه بنزین رو از ۱۰۰ لیتر در ماه به ۱۲۰ لیتر افزایش دادند.)

علل و اهداف افزایش سهمیه بنزین :

۱) به ستوه آمدن مردم و ایجاد نوعی نارضایتی عمومی :

تقریبا هم کسانی که حتی بطور متوسط ۲ یا ۳ بار در ماه وارد جامعه شده باشند به یقین اشکال مختلف نارضایتی مردم از سهمیه بندی بنزین را دیده اند و این ماجرا به حدی همه گیر شده که به هیچ طریقی نمی توان آن را کتمان کرد : کافی است سوار بر یکی از وسایل حمل و نقل عمومی مثل اتوبوس - تاکسی - مترو ... شوید تا اثبات ادعای حقیر را با تمام حواس خود شاهد باشید . یقینا گونه های دیگری از ابراز نارضایتی مردم را هم مثل امتناع خودرو ها از سوار کردن مسافران غیر از دربست - افزایش شدید کرایه ها - فحاشی های مکرر به دولت - ایجاد فشار روانی شدید بر مردم و... را که متاسفانه قربانی مظلوم تر از مردم آن هم قشر متوسط رو به پایین جامعه ندارد .

۲) نزدیکی به انتخابات مجلس :

از علل مهم دیگری که افزایش سهمیه را سبب شده است نزدیکی به انتخابات مجلس شورای اسلامی است که قرار است در اسفند ماه امسال برگزار شود . که این سیاست دولت ، بر ماهیت اصلی فعالیت آن از آغاز کار تا کنون یعنی فریب اذهان عمومی مطابقت دارد . موج شدید نارضایتی مردم از یک طرف بیم بوجود آمدن یک حادثه ای غیر قابل منتظره برای دولت پدید آورد و از طرف دیگر جذب آراء عمومی برای احزاب و جناح های نزدیک به دولت در آستانه انتخلبات مجلس هدف دیگر این سیاست بود .

۳) نا آرامی های اخیر دانشگاهها :

حرکتهای آزادی خواهانه دانشجویان به خصوص در مهم ترین دانشگاه ایران خاطره تلخ بوجود آمدن ۱۸ تیری دیگر را برای دولت تداعی می کرد و هر چند که قشر دانشجو حقیقتا با هوش ترین اقشار جامعه است که وجودش می تواند برای هر دولتی در حکم گوهری گرانبها باشد . و باید گفت که دولت از متحد شدن مردم با دانشجویان هراس دارد چون هرگز فراموش نمی کند که آخرین بار که این پیوند بوجود یک رژیم سرنگون شد و انقلابی فراگیر در سراسر کشور پدید آمد .

اما در یک نگاه کلی که به ماجرا نگاه کنیم ، خواهیم دید که اجرای این سیاست با اهداف ذکر شده دولت از اجرای طرح اجرای سهمیه بندی بنزی در کشور مغایرت دارد. اهدافی چون : کنترل حجم ترافیک سر سام آور تهران - بکارگیری عواید ناشی از صرفه جویی بنزین در طرح های عمرانی که با این اقدام از ۳۰ دصد از آنها چشم پوشی می شود .... مجوع این مغایرت ها دلایل ما را از اجرای این طرح تا حدی ثابت خواهد کرد چرا که این اقدام دقیقا ضربه زدن به منافع ملی محسوب می شود پس باید پای علل دیگری در میان باشد که از منافع مالی برای دولت با اهمیت تر است .

پیامدها :

همانطور که در طول بحث هم گفته شد این طرح از ابتدا تا کنون با تمام کم وزیاد شدنهایش در نهایت قربانی به جز مردم نخواهد داشت که متاسفانه دولت به راحتی از آن چشم می پوشد .

پیامدهایی همچون افزایش بیش از پیش ترافیک که با سهمیه بندی آن از بار ترافیک کاسته نشد و اکنون با افزایش سهمیه بدیهی است که باید در انتظار افزایش ترافیک با وجود سهمیه بندی بنزین بود . که این مورد سبب افزایش فشار روانی بر مردم نیز می شود.

از دست رفتن هزینه ناشی از صرفه جویی بنزین که به آن اشاره شد .  

متاسفانه در اجرای این سیاست جدید باز هم مردم را لحاظ قرار نداند و بلکه فشار بیشتر بر مردم را سبب شدند .چرا که همه می دانیم افزایش ۲۰ لیتر در ماه با افزایش ترافیک بصورت اتوماتیک خنثی می شود و ثمری را در پی نخواهد داشت .

به امید روزی که بفهمیم مردم اصلی ترین سرمایه یک کشور هستند .