امروز روز روزی است که باید فکر کنیم ، روزی است که باید به خودمان بگویی که چه کرده ایم که مستحق این شدیم؟ خدارو شکر! می گوییم به یک مورچه آزارما نمی رسد اما زنانمان را زیر مشت و لگد و باتوم می گزاریم . بس است ... اینجا صداقت چند روزی است که به مرخصی رفته و مردم این دیار به شدت دلتنگ آنند ! چرا ما را اینجور می فهمند ؟ چرا ما را آنچنان که هستیم نمی بینند؟ ما بزرگ شدیم ! می فهمیم ! چرا مثل کودکان با ما تا می کنید . چرا همش در پی آنید که با قاقا لی لی  سرگرممان کنید؟! حدود 10 میلیون با شما آشتی کردند اما قدرش را ندانستید! با شاخه گل آمدند اما گلهایشان را پرپر کردید! چرا؟ چرا این شد :

این همه فیلتر و پلمب و اختلال در ارتباطات برای اینست که هنوز جوانان را باور نکرده اید . آنها علاقه ای به خشونت ندارند ولی شما با نگاهتان آنها را متهم به آن می کنید . افسوس می خورم که چه راحت فرصتها را از دست می دهید ! آنها احساس کردند که می توانند در سرنوشتشان تاثیر گزار باشند. خود را باور کردند اما شما آنها را باور نکرده بودید. 

ببینید جوانان این ملت در کمال آرامش با شما حرف می زنند ، از شما می خواهند با آنها صادق باشید. با آنها مهربان باشید . چرا باتوم؟ چرا گلوله؟چرا دستبند؟ ببینید چه چیزی آنها را اینگونه دور هم جمع کرده؟ چرا با جمع کردن عده ای در ولیعصر دو دستگی ایجاد می کنید؟چرا نماد زیبای سبز را به تمسخر می گیری؟...

در این نوشتار بر آنم تا آنچه در طول این مدت خاصه در صدا و سیما و مهمتر در مناظره ها رخ داد را تحلیل کنیم :

در طول این مدت آنچه که میلیون ها آدم همچون گذشته در طول این قریب به 4 سال شاهد بودند فرافکنی و سرکوب منتقدین با هر وسیله بود .

سیاستهای دولت

آنچه در طول این هفته های نزدیک به انتخابات در دستور کار دولت و مشخصا سکاندار آن محمود احمدی نژاد قرار گرفت نوعی فرافکنی و گریز از ضعفهای دولت بود که با ابزار های متفاوتی صورت گرفت :

1) زیر سوال بردن دولتهای پیشین با سیاست مقایسه ای : نرم ترین و ملایمترین عکس العمل دولت در قبال نقدهای مطروح در برنامه های مختلف آنچنان که از پیش از شروع کار دولت در دستور کار قرار گرفت ، زیر سوال بردن دو دولت گذشته و این بار با اضافه شدن مهندس موسوی ، 3 دولت گذشته بود . در شرایطی که هر دولتی در هر حیطه ای (اقتصادی ، سیاسی ، نظامی و ... ) شرایط خاص خود را بعد از انقلاب با آن بحران و شرایط خاص خود داشته است .این سیاستی بود که متاسفانه دولت آن را همواره در دستور کار قرار داد و به نوعی از همان ابتدا در برابر منتقدین موضع گرفت .

2) سیاست دیگری که دولت در مناظره ها و سخنرانی ها و ...  باز هم برای متشنج کردن فضا و سوق دادن اذهان مردم به سمت و سویی دیگر بکار برد و اصطلاحا توپ را به زمین حریف انداخت ، سیاست مظلوم نمایی بود که یکی از دلایل مهم برگزیده شدنشان در انتخابات گذشته هم همین مشی بود . دولت در این هفته ها 3 کاندیدای دیگر را با هم و متصل به یک جریان دانست و همه را برعلیه خود (اصطلاح 3 بر یک) دانست.بدان معنا که تمام کاندیداها را متصل به آقای هاشمی رفسنجانی دانست و نوعی تسویه حساب ایشان با دولت دانست که با حضور این 3 کاندیدا در عرصه انتخابات صورت گرفته است . که این سیاست هم نوعی مظلوم نمایی و فرافکنی بود که برای پوشاندن مشکلات دولت و مهار نقدهای منتقدین صورت گرفت .

3) سیاست سوم دولت نام بردن اسامی افراد شاخص نظام با برچسب مفسدین اقتصادی بود . این نامها که تاکنون رسما از هیچ نهادی عنوان نشده بود اما سالها بود که بصورت شایعه بین مردم دست به دست می گشت هنگامیکه از سوی رئیس دولت بعنوان منبعی رسمی مطرح شد سیاست جدیدی بود که رئیس دولت را با عنوان قهرمان ملی مبارزه با مفسدین اقتصادی جلوه می داد که این بر فرض صحت سوالات فراوانی را در اذهان منتقدین دولت بوجود آورد . البته این سیاست بکار گرفته شده و پر رنگ تر کردن آن در مناظره ها و سخنرانی ها نوعی فرافکنی و فرار از زیر نقدهایی بود که درباره دولت مطرح بود .

4)اتفاق نادری که این بار با وقاحت تمام در عرصه ملی رخ داد سیاست دروغ پردازی رئیس دولت در جاهای مختلف و مهمتر از همه در نهاد رسمی همچون صدا و سیما بود . محمود احمدی نژاد متاسفانه در برابر دیدگان همگان با نهایت اعتماد به نفس در پاسخ به نقدهای منتقدین حقایق را وارونه جلوه داد و حقیقت را لگد مال کرد که شماری از این دروغها افشا شد و رئیس دولت یکبار دیکر تکذیبهای صورت گرفته که  جای حرف و حدیثی را عمدتا باقی نمی گذارد با مغلطه کردن و دیگر روشهای مذموم دروغ محض عنوان کرد .

5) متاسفانه رئیس جمهور در برنامه های تبلیغاتی خود از ناپسند ترین روشها برای فرافکنی و گریز از ورطه نقد استفاده کرد و بجای پاسخگویی به انتقادات رقیبان سعی در تخریب شخصیت آنان و خانواده هایشان داشت .

6) نهایت پاسخ گویی دولت به منتقدین در مناظره 13 خرداد این پاسخ از سوی رئیس جمهور بود که : "کشور بزرگ است و ممکن است مشکلاتی پیش بیاید " .

7) یکی دیگر از سیاستهای دولت ایجاد رسانه های شایعه پراکنی و تخریبی ، تبدیل برخی خبرگزاریهای دولتی به ستاد تبلیغاتی خود ، تبدیل برخی نشریات به بنگاهای تخریبی و شایعه پراکنی علیه کاندیداها بود و ناچارا برای صحت ادعا (گرچه تقریبا تمام ملت ایران از آنها مطلع اند ) باید از آنها نام برد :سایتهای رجا نیوز - ثانیه نیوز - حیدر نیوز ... خبرگزاریهای فارس ، ایرنا و ... روزنامه های ایران ، کیهان و .... . ارسال پیامکهای تخریبی انبوه توسط حامیان دولت سیاست بعدی دولت برای مسموم کردن فضای نقد و انتخابات بود .

تحلیل سیاست های دولت

همواره نقد در تمام عرصه ها بعنوان یکی از ابزار بازنگری و اصلاح مخاطبان نقد مورد استفاده قرار گرفته است . در مقوله کلانی همچون اداره کشور قطعا نظرات متفاوتی مطرح است . در کشورهای پیشرفته نقد مورد استقبال دولتمردان بوده و هست . اما متاسفانه در ایران و پس از انقلاب و خاصه در دولت نهم فضای نقد پذیری مورد استقبال سیاستمداران نیست . در دولت نهم عملا هر گونه نقد مساوی با تخریب محسوب می شد و نقاد خائنین به مصالح ملت تلقی می شد . گرچه فشارها باعث شد چند جلسه اقتصاددان ها را به پای میز بکشند اما عملا و به نقل از خود آنها جلسه ای نمایشی را برگزار کنند.عکس العمل دولت نهم که تقریبا چیز جدیدی بود فرافکنی در قبال نقدها با ترفند مقایسه با دولتهای پیشین به جای پاسخگویی به نقدها بود. اما در این بین بزرگترین قربانی ، ملت ایران بودند که به پای این سیاست اشتباه سوختند .

متاسفانه دولت در این مدت خاصه در انتخابات نشان داد که نقد را به هیچ روی برنمی تابد و البته در طول تصدی دولت هم نوعا با مطرح کردن جملاتی که مضمون آنها همه(قدرتمندان) برضد یکی(رئیس جمهور) می باشد سعی در مظلوم جلوه دادن خود نزد عامه مردم داشت و این در شرایطی بود که گاهی اوقات هیچ اقدامی علیه ایشان صورت نمی گرفت !

نام بردن اسامی افراد شاخص نظام با مارک مفسدین اقتصادی طرح دیگر دولت برای فرار از پاسخگویی به انتقادات بود .در اینجا چند مساله مطرح است :

1) آقای احمدی نژاد از ابتدای دولت تصمیم به افشای اسامی مفسدین اقتصادی داشتند و این را بارها مطرح کردند که اسامی آنها را اعلام می کنند و این اسامی در جیب دارم . بعد از گذشت قریب به 4 سال ازعمر دولت . چرا حالا و چرا در خلال یک مناظره با رقیب اصلی ایشان؟ارتباط این اسامی با طرف مورد بحث شما چیست؟

2) در کجای قانون اساسی برای ریاست قوه مجریه چنین حقی مطرح شده است؟ اگر ایشان بر این باورند که حق ایشان است پس وظیفه قوه قضائیه چیست؟آیا این نقض آشکار قانون اساسی نیست؟

3) مگر ایشان در ابتدای ریاستشان در برابر دیدگان نمایندگان ملت سوگند به این نخورده اند که بر فرض از حرمت اشخاص حمایت کنند؟ مگر سوگند نخورده اند که پاسدار قانون اساسی باشند؟

متن بخشی از سوگند نامه رئیس جمهور :

"من به عنوان رییس جمهور در پیشگاه قرآن کریم و در برابر ملت ایران به خداوند قادر متعال سوگند یاد می‌کنم که پاسدار مذهب رسمی و نظام جمهوری اسلامی و قانون اساسی کشور باشم و همه استعداد و صلاحیت خویش را در راه ایفای مسوولیتهایی که بر عهده‏ گرفته‏ام به کار گیرم و خود را وقف خدمت به مردم و اعتلای کشور، ترویج دین و اخلاق، پشتیبانی از حق و گسترش عدالت سازم و از هر گونه خودکامگی بپرهیزم و از آزادی و حرمت اشخاص و حقوقی که قانون اساسی برای ملت شناخته است حمایت کنم. در حراست از مرزها و استقلال سیاسی و اقتصادی و فرهنگی کشور از هیچ اقدامی دریغ نورزم و با استعانت از خداوند و پیروی از پیامبر اسلام و ائمه اطهار علیهم‏السلام قدرتی را که ملت به عنوان امانتی مقدس به من سپرده است همچون امینی پارسا و فداکار نگاهدار باشم و آن را به منتخب ملت پس از خود بسپارم."

در کجای سنت پیامبر بی آبرو کردن افراد آمده که شما آشکارا این کار را انجام می دهید؟

چهارم اینکه ایشان که احساس خطر کردن رقبایشان را زیر سوال می برند چرا خودشان در زمان ریاست جمهوری آقای هاشمی و زمانی که استاندار اردبیل بودند فساد فرزندانشان را بر ملا نکردند؟ و برعکس تمجید ها و تکریمهای فراوانی از ایشان کردند؟آن موقع هم کسانی چون عباس عبدی ، اکبر گنجی و... هم در اینباره مدعی بودند

چیزی که در جریان این انتخابات شاهد آن بودیم و درآینده شاهد لطمات آن خواهیم بود تکریم صفات مذموم توسط اشخاص مسئول از جمله رئیس دولت بودیم.دروغ پردازی های مکرر و بدتر از آن دفاع از این دروغها اتفاق نادری بود که شاهد آن بودیم . وباید گفت که این حرکات توسط شخص دوم مملکت تاثیر بسیار منفی بر نسل نوجوان و جوان ما خواهد گذاشت . چرا که این اقشار رئیس جمهوری که بر حسب نظام دموکراسی و با آراء مردمی انتخاب شده را به چشم کسی که حداقل در صفاتی که لازم است توسط او از آن پاس داشته شود به خطا نرود و خیلی از این اقشار به او به چشم یک الگو می نگرند . اما حالا با این پاسداشت اخلاقی رئیس جمهور چه باید بکنیم؟

این علامت سوالها و دهها علامت سوال دیگر که در آستانه انتخابی مهم در ذهن من پرسه می زند

امیدوارم که فردا ملت با نهایت دقت کاندیدای مورد نظرشان را برگزینند و اجرای این کار را به شخصی صالح ، کاردان و عادل بسپارند ،